Renowacja kaplicy cmentarnej w Tuchowiczu zakończona
Zakończył się kompleksowy remont zabytkowej kaplicy pw. Podwyższenia Krzyża Świętego znajdującej się na cmentarzu parafialnym w Tuchowiczu. Inwestycja została zrealizowana dzięki dofinansowaniu z Rządowego Programu Polski Ład.
Zakres przeprowadzonych prac:
Prace trwały od jesieni do końca lutego i były prowadzone pod stałym nadzorem bialskiego konserwatora zabytków – od etapu projektu aż po realizację.
W ramach inwestycji wykonano:
- remont fundamentów, ścian oraz konstrukcji drewnianej,
- odnowienie krypty,
- renowację podłóg, sufitów i schodów prowadzących na chór,
- naprawę więźby dachowej,
- wymianę drzwi oraz odnowienie stolarki okiennej,
- modernizację instalacji elektrycznej,
- montaż monitoringu.
Całkowity koszt inwestycji wyniósł około 1,1 mln zł.
Ocalony zabytek i świadek historii
Kaplica znajdowała się w bardzo złym stanie technicznym i groziła zawaleniem. Jak podkreśla proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Tuchowiczu, ks. kan. Bogusław Mich, jej remont pozwolił ocalić dziedzictwo wielu pokoleń mieszkańców.
Obiekt od lat pełni ważną funkcję religijną i społeczną. Odprawiane są w nim msze święte, szczególnie w uroczystość Wszystkich Świętych oraz w Dzień Zaduszny. W ołtarzu znajduje się krucyfiks z figurą Chrystusa oraz cytat z Księgi Hioba:
„Zmiłujcie się nade mną, wy, przyjaciele moi”.
W ramach remontu wnętrze kaplicy zostało również wyposażone w nowe ławki dla wiernych.
Modernizacja cmentarza
Oprócz renowacji kaplicy przeprowadzono także prace przy bramach cmentarza, co znacząco poprawiło estetykę całej nekropolii. Jak podkreśla proboszcz, miejsce pochówku zasługuje na godne i zadbane otoczenie, ponieważ spoczywają tam liczne pokolenia mieszkańców regionu, w tym osoby zasłużone, właściciele ziemscy oraz żołnierze.
Rys historyczny
Cmentarz w Tuchowiczu został założony na przełomie lat 1828–1829 na gruntach przekazanych przez Joachima Hempla. Kaplica istniała już na pewno w 1845 roku i została wzniesiona w pobliżu najstarszych pochówków.
Do jej budowy wykorzystano materiały z dawnej rezydencji dominikanów w Lipniaku. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany i pełnił funkcję świątyni zastępczej m.in. podczas remontów oraz po pożarze kościoła parafialnego.
W 1935 roku kaplica została oficjalnie erygowana pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego i dopuszczona do odprawiania wszystkich mszy świętych.
