Prace nad organami w Tuchowiczu zakończone

Projekt obejmował rekonstrukcję (oraz oczywiście renowację podzespołów oryginalnych) instrumentu Roberta Moritza Mullera z 1851 roku znajdującego się obecnie w kościele parafialnym w Tuchowiczu (diec. siedlecka). Pierwotnie instrument ten był zbudowany do kościoła św. Aleksandra w Warszawie skąd jeszcze w końcu XIX w. został przeniesiony w obecne miejsce i zamontowany w nowej, dopasowanej stylem do kościoła szafie organowej i wówczas pierwszy raz przebudowany pod względem konstrukcyjno - technicznym (m. in. przebudowa traktury, zmiana typu miecha). W kolejnych dziesięcioleciach przechodził jeszcze co najmniej jedną przebudowę, która poskutkowała całkowitą zmianą struktury traktury gry (w tych zmiana traktury rejestracji na pneumatyczną) i zamontowaniem wolnostojącego stołu gry.  

Projekt obecnych prac w finalnej swej wersji  przewidywał rekonstrukcję organów do formy jak najbliższej formie pierwotnej, przy czym w przestrzeniach niewiadomych wykonywane elementy i zastosowane rozwiązania oparto na kilku istniejących jeszcze organach Mullera (m. in z Toszka). 

Koncepcję prac opartą na badaniach zachowanego oryginalnego materiału i instrumentów referencyjnych oraz późniejszy merytoryczny nadzór nad pracami wykonali Małgorzata Trzaskalik-Wyrwa oraz Krzysztof Urbaniak. W projekcie swój duży wkład miały również firmy organmistrzowskie Adama Olejnika i Andrzeja Sutowicza oraz firma konserwatorska Doroty Moryto-Naumiuk (renowacja górnej części szafy organowej oraz malowanie i złocenie części dolnej).  
  
Wykonano m.in:

• całkowitą rekonstrukcję i pogłębienie dolnej części szafy organowej z przygotowaniem jej konstrukcyjnie pod centralnie wbudowany w nią stół gry (jak w Toszku)
• całkowite, od podstaw, zaprojektowanie i wykonanie kompletnej traktury gry i rejestracji
• wykonanie od podstaw nowego stołu (szafki) gry wraz z nowymi klawiaturami cięgłami rejestrowymi, urządzeniami połączeń międzysekcyjnych
• nowe piszczałki prospektowe w miejsce cynkowych
• nową konstrukcję nośną wiatrownic
• gruntowną renowację i uzupełnienia piszczałek drewnianych i metalowych wewnętrznych
• gruntowną renowację wraz z częściową rekonstrukcję miecha i systemu podawaczy
• nowe kanały powietrzne wraz z zaworem Evacuanta
• gruntowny remont i częściową rekonstrukcję oryginalnych wiatrownic (w tym wszystkie nowe kloce)

Z oryginalnego instrumentu Mullera, po szczegółowej inwentaryzacji, wyodrębniono i  "odzyskano" wszystkie zachowane elementy jego autorstwa tj. komplet wiatrownic, około 70 procent piszczałek drewnianych (pozostałe 30 procent nie zachowało się lub zostało poddane całkowitej rekonstrukcji z powodu poważnych zniszczeń spowodowanych przez drewnojady)  oraz około 60 procent piszczałek metalowych wewnętrznych (pozostałe 40 procent były to piszczałki nieoryginalne, często cynkowe). Wszystkiej oryginalne w/w elementy poddano pieczołowitej renowacji, uzupełnieniom i niezbędnym rekonstrukcjom. Braki w głosach (piszczałki) odtworzono ściśle wg  wynikających z pomiarów  menzur piszczałek oryginalnych przebiegów oraz spójnie do ich konstrukcji i stopu materiału.

Mimo, że jest to stosunkowo niewielki instrument, to jednak był to projekt dużego kalibru, dość skomplikowany i wymagający. 

W końcu jednak udało się z nim dopłynąć do brzegu i mam nadzieję, że instrument będzie teraz dzielnie służył celom liturgiczno - koncertowo - edukacyjnym oraz, że będzie stanowił swego rodzaju pomnik działalność i myśli technicznej R.M. Mullera.

źródło: Organmistrzostwo - Krzysztof Desczak 

https://www.facebook.com/share/p/b4FTbQcU73eNsSxX/?mibextid=WC7FNe